20-01-2008
En toen ik nog in het huis woonde waar ik geboren was, kwamen er opeens allemaal mensen die mijn broertjes en zusjes meenamen. Op het eind was alleen ik nog over...
Op een dag kwamen er 4 mensen, 2 grote mensen en 2 kinder mensen. Het vrouwtje liep direct op mij af en ik moest direct bij het mannetje op de arm. Nou! dat was wel eng hoor, al die vreemde mensen!
Toen mocht ik gelukkig weer op de grond lopen en de vreemde mensen gingen praten met het baasje van mijn moeder.
Na een tijdje moest ik weer bij het vrouwtje op de arm, en gingen we in een heel gek ding met van die ronde poten eronder. Het maakte ook een brommend geluid.
Dat vond ik helemaal niet leuk, dus ik was druk aan het blaffen en janken. Op een gegeven moment heb ik me toch maar overgegeven in de armen van het vrouwtje en heb ik heerlijk liggen slapen.
Daarna stopte dat grote brom ding en werd ik naar binnen gedragen. Daar moest ik direct in een soort kooi.
Wat zag ik tot mij grote verbazing in dat huis? Er liepen daar nog meer dieren. 2 stuks nog wel. Ze leken wel op honden, alleen ik kon ze niet verstaan. Ze zeiden miauw in plaats van woef.
Na een tijdje mocht ik uit de kooi en ik vond die beesten wel erg grappig. Alleen ze vonden mij nog niet zo leuk.
Dat was even wennen zeiden het vrouwtje en mannetje waarbij ik nu in huis ben.
Nu, een week later ben ik wel gewent aan die beesten (het zijn trouwen katten!) ik wil zelfs met ze spelen, maar dan springen ze snel op een stoel, en daar kan ik nog niet bij. Dat is best flauw hoor!!!
Ik vind het best fijn hier.. Mijn nieuwe baasjes zijn heel lief, al mag ik best veel niet... Ik mag niet tegen ze op springen, ik mag nergens op bijten, terwijl ik het zo lekker vind. Dan geven ze me ene bot waar ik dan wel op mag bijten.
Plassen en poepen moet ik buiten doen. En dat gaat heel goed! Alleen als ik heel druk gespeeld heb, vergeet ik het wel eens en dan doe ik het per ongeluk binnen. Maar dat gebeurt niet zo vaak hoor!
Groetjes,
Pebble